Προϋπολογισμός φτώχειας: Ένα «σιωπηρό», απολύτως πραγματικό 4ο Μνημόνιο σε συντάξεις, μισθούς δημόσιων υπαλλήλων και προνοιακά επιδόματα επιβάλλει ο προϋπολογισμός του 2023 που κατατέθηκε προχθές από τον υπουργό Οικονομικών στη Βουλή. Η μέθοδος επιβολής του δεν είναι αυτή των τριών Μνημονίων, όταν οι κοινωνικές δαπάνες σε αυτές τις τρεις κατηγορίες περικόπτονταν «στα ίσια» για να επιδεικνύουν οι Ελληνες υπουργοί Οικονομικών στους δανειστές της τρόικας ή του κουαρτέτου τη θετική επίδραση των περικοπών στο δημόσιο έλλειμμα, αλλά διαφορετική, με έντονα στοιχεία απόκρυψης. Η μέθοδος βασίζεται στον συνδυασμό πολύ υψηλού πληθωρισμού και καθήλωσης των κοινωνικών δαπανών σε απόλυτους αριθμούς: η κυβέρνηση καθηλώνει τις σχετικές δαπάνες, και τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει ο υψηλός πληθωρισμός.
● Η δαπάνη για μισθούς των δημόσιων υπαλλήλων μειώνεται ως ποσοστό του ΑΕΠ από 7,44% το 2021 σε 6,1% το 2023.
● Η δαπάνη για συντάξεις μειώνεται από 16,2% του ΑΕΠ το 2021 σε 14,1% του ΑΕΠ το 2022.
● Η δαπάνη για μεταβιβάσεις στους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης (για παροχές σύνταξης, παροχές σε ανέργους, παροχές υγείας και προνοιακά επιδόματα) μειώνεται από 11,9% του ΑΕΠ το 2021 σε 9,4% του ΑΕΠ το 2023.
Η πολιτική αυτή είναι διπλά υπόλογη, αν πάρουμε υπόψη μας ότι:
● Οι συνταξιούχοι δεν έχουν καμία δυνατότητα να αλλάξουν έστω και σε ατομικό επίπεδο την εισοδηματική τους κατάσταση, αφού είναι εκτός αγοράς εργασίας. Απλώς ένα μέρος τους, όχι περισσότεροι από 1 εκατ., σύμφωνα με τους υπολογισμούς των συνταξιουχικών ενώσεων, περιμένει τις υπεσχημένες αυξήσεις περίπου 7,5%.
● Οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν εξαιρεθεί των μισθολογικών αυξήσεων για πάνω από μία δεκαετία.
● Τα ποσοστά φτώχειας και κατηγοριών κοινωνικής δυστυχίας στην Ελλάδα είναι ήδη από τα υψηλότερα πανευρωπαϊκά και έτσι η πραγματική μείωση των προνοιακών δαπανών σε υψηλό ποσοστό λόγω του υψηλού πληθωρισμού θα τα εκτοξεύσει σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα.